Dansen.
Gisteren voor het eerst naar een ecstatic dance feestje geweest. Wat een feest was het!! Wat een locatie: De bibliotheek van het klooster in Wittem. (zie foto)
Ik had overdag wel bijna 4 keer besloten om niet te gaan omdat ik het toch wel spannend vond. Ik heb hier al vaker over geschreven dat het vanalles in me oproept zo dansen met een hoop vreemden en dan ook nog eens nuchter. Mijn hoofd gaat dan weer met me aan de haal. Wat moeten ze wel niet van me denken? Schaamte komt weer naar boven drijven. Ook het contact met anderen zorgt dat de angst ook even een kijkje komt nemen. Het begon al met een eerste kleine oefening waarbij je de door de ruimte loopt en vervolgens oogcontact maakt en bij die persoon blijft en elkaar dan vervolgens een tijdje in de ogen blijft kijken. Dit vond ik wel erg intens. Ik heb dit al vaker gedaan. Telkens kan ik het slikken en de opkomende tranen nier vermijden. Alsof ze in mijn ziel kunnen kijken. Wat me denk ik het meeste raakt is denk de warme liefdevolle blik die dwars mijn hart binnenkomt. Zo hebben mensen nooit naar mij gekeken. Dit komt binnen. Vervolgens een andere oefening waar je met een groepje van 4 danst. Ook hier ren ik liever weg. Achteraf blijkt het een klein feestje op zich te zijn.
Dan begint de dj. Het is alsof ik jaren terug in de tijd wordt gegooid. Geweldige beats die door de boxen knallen. Het roept zoveel in me op. Mijn hoofd draait overuren.
Honderden nachten en duizenden uren stond ik vroeger zo. Vol met alle mogelijke middelen waar de schaamte en de angst ver weg geduwd werden. Ook waren die nachten mijn escape van alle realiteit. Weg van het leven. Weglopen van alle verantwoordelijkheid. Alles vergeten wat maar pijn deed.
Nu stond ik daar broodje nuchter tussen een grote groep mensen die allemaal broodje nuchter waren. Ik begon lekker veilig achterin met mijn ogen dicht zodat niemand mij kon zien. Ik eindigde ver voorin. De high die ik vroeger ervoer kreeg ik nu ook maar dan zonder alle verdovende middelen. Dit was pure euforie. Bekaf en met, letterlijk, de blaren onder mijn voeten moest ik langs de kant gaan zitten. Daar kwamen alle emoties naar boven. De tranen kwamen weer opzetten. Zo dankbaar dat ik hierbij aanwezig mocht zijn en dat ik die geweldige euforie ervoer. Het was zo geweldig om te zien hoe zo veel mensen uit hun dak gingen zonder drank of drugs. Het kan echt!!!!!!!. Dank iedereen voor een geweldige avond en dat ik er nog maar veel mag meemaken.