Flashback.
Op het laatste moment werd ik vanavond nog uitgenodigd voor de album release van Goleine (link in comments).
Mike Roelofs (pianist) had een nummer geschreven voor zijn zoon omdat ze moesten verhuizen van een fijne plek. Hierin verteld hij dat het allemaal wel goed komt.
“Sometimes you need to walk away, only to find you’ve moved forward” Zingen ze.
Ik kijk door het raam naar buiten en zie daar het raam van ons huis aan het Bassin waar ik gewoond heb. De tranen komen opzetten. Ik wil eigenlijk weg gaan. Schaamte voor de tranen.
Zoals ik zelf altijd rondgezworven heb, had ik vroeger ook met mijn vader rond gezworven. Eerst bij mensen op zolder. Daarna boven kroegen. Dan weer in een tijdelijke bouwkeet en vervolgens weer in een woongemeenschap. Uiteindelijk kwamen we op het Bassin.
Ik was 12. Eindelijk hadden we een plek gevonden waar ik me thuis voelde. Hier hoopte ik langer dan twee jaar te blijven. Hier hoopte ik gelukkig te zijn. Het voelde als thuis. Voor de eerste keer in mijn leven. Helaas het had niet zo mogen zijn. We gingen ook hier weg en niet binnen Maastricht, waar alles en iedereen zat waar ik ook maar een beetje om gaf, maar naar Beek. Ik dacht dat mijn wereld in elkaar storte. Ik was 14. Ik had al op 3 verschillende basisscholen gezeten in Maastricht en nu zou ik ook weer van middelbare school moeten wisselen. Ik heb gevochten, zoals een 14 jarige vecht, om in Maastricht op school te blijven. Dit lukte. Maar alles werd anders. Beek was zeer zeker niet mijn thuis. Uiteindelijk ben ik daar dan ook weggelopen. Ik was 16.
Ik denk dat als mijn vader dit lied had gezongen voor mij had het geen barst uitgemaakt. Ik zou nog steeds ontzettend boos zijn geweest. Alls tiener werkt dat volgens mij niet. Je wereld stort in elkaar of hij stort niet in elkaar. De tranen stromen en de pijn van toen voel ik nu weer alsof het gisteren gebeurt is. Nu vele jaren later kan ik zeggen dat dit alles mij gemaakt heeft tot de man die ik nu ben. Trots op wie ik ben en trots op het leven. Geraakt worden door momenten en hier weer van leren.
“Sometimes you need to walk away, only to find you’ve moved forward” is uiteindelijk wel van toepassing.
Dank je Mike. Dank je Goleine.
Niet te vergeten. Het was een geweldig optreden. Dank dat ik erbij mocht zijn Charlotte. 