6 Jaar!


6 Jaar!!

Wat een dag vandaag. (mijlpaal, lancering website en voorstelling vanavond)
Bovenstaande pagina uit de Omdenken scheurkalender hangt nu al 2 jaar bij mij op het prikbord. Iets waar ik graag een blik op werp.
Tot voor 6 jaar geleden had daar NEE gestaan. Het zou ook niet in mijn huis hebben opgehangen. Als het er wel gehangen had was dat een goede reden geweest om te vluchten en een extra fles open te trekken. Nu trek ik alleen maar een glimlach op mijn gezicht.

Vandaag 6 jaar geleden heb ik gekozen voor het leven en daar ben ik elke dag weer ontzettend blij mee dat ik die keuze gemaakt heb.
Het geluk lacht me toe! De laatste tijd gebeuren er zoveel mooie dingen op een tal van vlakken. Een van die dingen is de lancering van mijn website. Enorm trots dat die vandaag de lucht in gaat. (www.arachon.nl)
Net zoals mijn leven is het wel nog een “work in progress”. Fijn dat ik alles nu op een plek heb staan en dat het voor iedereen toegankelijk is. Het was wel een erg emotioneel gebeuren om al mijn verhalen te bekijken. Het is een beetje als een fotoalbum, een trip down memorylane. Je voelt weer alle pijn maar je ziet ook alle mooie momenten. Dat laatste krijgt steeds meer de overhand elke keer als ik mijn fotoalbum opensla. Ook mijn contacten groeien zienderogen. Waar ik steeds nieuwe contacten vermeed uit schaamte of omdat ik te bang was om mijn verhaal te vertellen, zoek ik ze nu op met de gedachte: “What you see is what you get” “Take it or leave it”.

Ik zou een paar jaar geleden nog niet eens die foto van de site tentoonstellen. Nu denk ik: wauw wat een mooie foto. (Met dat ik dit schrijf wellen de tranen op want het blijft wel moeilijk om dit zo over mij te zeggen).

Als klap op de vuurpijl heb ik vanavond mijn 4de optreden. Wederom heb ik de tekst herschreven. Net zoals mijn proces, zijn die voorstellingen ook een heel proces. Het is zo mooi om de groei te zien. De eerste voorstelling durfde ik niet alleen terug te kijken. Nachtmerries gingen aan elke voorstelling vooraf en de drang om ze af te blazen kreeg maar net niet de overhand. De spanning voor vanavond is nog steeds enorm, maar ik zie er wel naar uit. In het begin was de faalanst en plankenkoorts zo hoog dat er een ongezonde spanning heerste. Nu gebeurt er wat er gebeurt. Alles is oké. We zullen het zien.

Wat in ieder geval wel heel erg cool is, is dat ik vanavond een verjaardagsfeestje heb met een volle zaal. Dit alles had nooit kunnen gebeuren als ik niet had gekozen voor het leven.

Dank je lieve Arachon!!!! (en ook hier komen de waterlanders als ik dit opschrijf)


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *