De gift van het geven.
Wat heerlijk dat ik weer lekker mijn eigen geld kan uitgeven aan dat wat ik graag wil. Ik liep vanmiddag door de stad en dacht: Ik ga lekker de nieuwe omdenk scheurkalender kopen. Vorig jaar was ik te laat en het jaar daarvoor moest ik twee keer nadenken en vervolgens mijn bewindvoerder vragen om geld.
Op mijn weg naar de boekhandel kwam ik langs de Blokker. Daar was een of andere “feeding frenzy” aan de hand. Oh ja, De blokker is failliet. Het was er een drukte van jewelst. Aanzienlijke korting op alle producten. De schappen zagen er al behoorlijk leeg uit. Hoe zou het hier geweest zijn toen bekend werd dat ze failliet gingen en de eerste dag de kortingen op de producten stonden? De mensen liepen tegen me aan om maar alles goed te bekijken. Ik ging zelf op een afstandje staan en de boel eens lekker observeren.
Ik moest meteen denken aan het bedrijf waar ik vroeger werkte en dat toen ook failliet ging. Met pijn in mijn hart ging dit bedrijf ten onder, maar ik bleef doorwerken tot het bittere eind zonder salaris.
Hart voor de zaak is de uitdrukking. Ook mijn eigen persoonlijke failliesement schoot weer door mijn hoofd voorbij. Ik keek naar de werknemers die zonder lach al die mensen te woord stonden en er maar het beste van maakte, wetende dat ze met kerst zonder baan zitten. Ik kocht 3 verschillende setjes waxinelichtjes en ging in de lange rij staan. Aangekomen bij de kassa rekende ik de kaarsjes af en zei tegen de dame dat ik deze graag aan een ieder van hun een setje wilde geven. Ze keek me aan en beide schoten we vol. Verdere woorden waren niet nodig en ik liep naar buiten. Ik draaide me nog een keer om en glimlachte nog eens. Ze glimlachte terug.
Ik denk dat ik haar dag wel gemaakt heb en hoe simpel kan het zijn. En wat voelde het fijn om dit te kunnen doen. Op meerdere lagen. Ik hoop dat de dames weer snel aan het werk zijn. Gelukkig is er overal een personeelsgebrek.