Hoog bezoek.
Ik was een brief aan het (her)lezen die ik geschreven had aan mijn surrogaatvader toen hij termninaal was. Dit was eigenlijk een soort van rede die ik zou hebben voorgelezen op zijn crematie. Deze poespas wilde hij niet en ik ga fhem daar eigenlijk gelijk in. Waarom allemaal mooie dingen zeggen over iemand als je de kans hebt om dat bij leven te doen. Dit heb ik dus ook mogen doen en daar ben ik nog steeds ozo dankbaar voor.
Met dat ik dat weer aan het lezen was en de tranen wederom over mijn wangen liepen kwam deze schoonheid binnen gevlogen.
