Het was november 2018. Ik was op ramkoers op weg naar rock bottom. Ik had van een goede vriend een training cadeau gekregen die voor hem waardevol was geweest en hij dacht dat het mij ook wel zou helpen. De laatste van die 4 dagen moest ik een liefdesbrief naar mezelf schrijven. We waren met zo’n 30 mensen. Iedereen begon te schrijven en te tekenen. Hele verhalen werden er opgeschreven. Ik kwam niet verder dan “Lieve…………..
De tranen liepen over mijn wangen. Ik kon nog niet eens mijn eigen naam achter het woord lieve schrijven, laat staan een heel verhaal. Die training was erg waardevol voor mij. Ik moest iets gaan doen om het tij te keren. Ik wist het en toch deed ik niets. Het was nog niet diep genoeg. Ik moest nog dieper vallen nog destructiever handelen.
Het was december 2019. Ik was op een retreat tijdens mijn behandeling bij Mondriaan. Wat was het een gedoe om een dag vrij te krijgen om daar naar toe te gaan. Op dat uitstapje heb ik wederom een brief geschreven. Ik kreeg “Lieve Arachon” op papier. Daar hield het dan ook op.
Het was 21-03-2023 Raz Mohammed.Mijn mooie reis naar Egypte. Ik schreef precies een jaar geleden een brief naar mijn medereiziers omdat ze de dag erna zouden vertrekken. Ik schreef ook een brief naar mezelf.
Het was fagelopen weekend. Ik volgede een workshop body de-armouring. We deden een oefening (TRE). Er gebeurde een hoop om me heen. Ik hoorde van allerlei geluiden en bewegingen. Ik durvede me niet over te geven. Ik schoot helemaal in een kramp. Ik opende mijn ogen en sprak de woorden. Ik hou van jou Arachon. Ging liggen in een foetushouding en ontspande volledig. Door de geweldige begeleiding werden twee kussens ter ondersteuning tegen mijn rug aan gelegd en de tranen liepen over mijn wangen. Ik kon voor het eerst in mijn leven zeggen ik hou van jou en dit ook voelen. Ik voelde de geborgenheid. Ik voelde geluk. Ik voelde pure rijkdom.
X