Onvoorwaardelijke liefde.
Kan je onvoorwaardelijk liefhebben als je het zelf nooit gevoeld hebt? Ik heb het zelf maar amper gevoeld in mijn leven. Ik heb het pas écht 6 jaar geleden gevoeld. Ik ging rond op 31 december met mijn “Mea culpa” brieven die ik voorlas aan de mensen die mij heel erg na aan het hart liggen. Het gros mag ik gelukkig nog vrienden noemen. Dat was de eerste keer in mijn leven dat ik echt onvoorwaardelijke liefde voelde.
Wat als je het nog nooit gevoeld hebt? Kan je het dan wel geven? Ik was in mijn hele leven bezig met overleven in plaats van met leven. Dit weekend heb ik mezelf vaak afgevraagd of ik zelf wel onvoorwaardelijk lief heb gehad. Ik had het nooit gevoeld en nooit geleerd. Alles wat ik deed in het leven deed ik om lief gevonden te worden. Om goedkeuring te krijgen. Om te overleven.
Ik deed alles voor iedereen. Ik zei tegen niemand: Nee.
Ik deed zelfs niet lieve dingen om maar leuk gevonden te worden.
Ik loog en bedroog om dat masker maar niet te verliezen.
Ik was de clown, de goedzak etc.
Ik was precies dat wat ik nooit wilde worden.
6,5 jaar geleden moest ik een keuze maken tussen leven en dood. Ik maakte de keuze van het leven. Ik kon wel 10 mensen bellen die met mij naar het ziekenhuis wilden gaan, maar ik belde mijn vader.
Waarom belde ik in hemelsnaam mijn vader? Ik weet niet hoelang wij eigenlijk al geen contact meer hadden met elkaar. Elke keer als wij contact maakten, hadden we oorlog. Onze gelijke karakters botsten nucleair. Toch belde ik hem. Ik kan me niet meer voor de geest halen waarom. Ik denk dat als je als kind rock bottom hebt bereikt en zo in het nauw zit dat je instinctief hulp zoekt bij je ouders. Hij is de hele nacht bij me gebleven en heeft me later naar huis gebracht. Later hebben we weer geprobeerd nader tot elkaar te komen, maar dat is helaas niet gelukt.
Eergisteren was ik aan het wandelen met iemand en ik vertelde haar over mijn jeugd. Dit alles in detail om uit te leggen hoe het was als kind. Waarom ik geen onvoorwaardelijke liefde heb gevoeld.
Misschien het hier niet uitleggen is onvoorwaardelijke liefde.
Hoe kan je iets geven als je niet weet wat het is.
Ik ben de mensen in mijn leven, die mij dat hebben laten voelen, eeuwig dankbaar. Ik hoop in mijn leven nog lang onvoorwaardelijk lief te hebben en dit misschien over te dragen aan anderen.
Liefs.
Ik schrijf dit niet om advies of tips te krijgen. Het is steeds een stuk uit mijn dagboek dat ik wil delen om er bij stil te staan. Misschien kan iemand er iets mee. Het is mijn eigen ontdekkingsreis.