Intentie 2025.
Vorig jaar was mijn woord van het jaar “vrijheid”.
Dit was voor mij een hele grote mijlpaal. Klaar met alle instanties en daaropvolgend alle vrijheid die ik me maar kan wensen.
Wat is vrijheid voor mij?
Ik kan morgen doen en laten wat ik wil.
Ik kan morgen een andere baan nemen.
Ik kan morgen verhuizen.
Ik kan morgen mijn huur opzeggen en gaan reizen.
Ik kan een sabbatical nemen. Enz, enz.
Het komt erop neer dat ik alles zou kunnen doen wat mijn hartje begeert. Ik hoef met niets en niemand rekening te houden en hoef aan niemand verantwoording af te leggen voor welke actie ik ook onderneem. Absolute vrijheid zou je zeggen!!
Ik zat me de afgelopen 3-4 weken af te vragen wat het woord van dit jaar zou kunnen zijn. Een aantal spookten er door mijn hoofd:
Genieten, rusten en shinen.
Genieten van dat alles wat ik bewerkstelligd heb.
Rusten na al dat harde werk en even niet aan mezelf werken.
Shinen: De spotlight nemen en shinen!!
Maar al deze dingen zijn juist nog de dingen waar ik aan mag werken. Allemaal woorden die uitnodigen tot actie en waar ik niet in shine 
. Ik vind het moeilijk om te genieten alhoewel ik het steeds een beetje beter kan. Ik ben en blijf maar moe en vind het moeilijk om rust te nemen. Hou op over shinen. Binnenkort sta ik weer 2 keer op het podium en daar slaap ik nu al slecht van haha.
Ik kan maar geen keuze maken in het woord. Tegelijkertijd zeurt het woord vrijheid maar steeds door mijn hoofd. Ik heb nu alle vrijheid van de wereld en toch voelt het niet zo.
Tot vanmiddag. Het woord van dit jaar is “vrijheid”
Wat is de prijs van vrijheid? Wat heb je aan vrijheid als je alles en iedereen van je af duwt om maar ten alle tijden de keuzes te kunnen maken die ik op dat moment wil zonder verantwoordelijkheid af te leggen of overleg te plegen?
Ik wil niets plannen in de angst om mijn vrijheid te verliezen. Ik wil geen afspraken maken, tenzij met potlood, in de angst mijn vrijheid te verliezen. Ik wil geen verbinding aan gaan in de angst om mijn vrijheid te verliezen. En dan is er nog de angst van de vrijheid zelf. Alle vangnetten weg! Alles zelf doen! Hoe doe je dat?
Wat als………..
Laatst was ik in gesprek met iemand over het percentage dat slaagt om een verslaving zonder terugval vol te houden. Dit was ik gaan opzoeken en daar schrok ik enorm van.
Het terugvalpercentage onder herstellende alcoholisten ligt tussen de 50 en 90 procent in de eerste vier jaar na de revalidatie. Voor herstellende drugsverslaafden liggen de tarieven tussen de 40 en 60 procent.
Dit zal altijd een groot onderdeel van mijn “vrijheid” zijn.
Vrijheid om te leven zonder verslaving waar de zucht altijd op de loer ligt. Twee weken geleden was ik in de sneeuw aan het wandelen in de Ardennen. Wij gingen een café in en daar was volgens mij iedereen een trappistje aan het drinken. Mijn oog viel op een Chimay Blauw. Oh wat had ik daar opeens zin in. Later gingen we naar het restaurant in Val Dieu. Elk gerecht op de menukaart was bereid met bier. Wij zijn vervolgens opgestaan en weggegaan en ergens anders gaan eten. Deze had ik niet zien aankomen. Dit kwam heel hard binnen. Dik 5 jaar clean en nog hakt dit erin.
In de The Shawshank Redemption gaat het over die gevangene die niet eruit wil uit angst wat de weide wereld hem brengt. Hij wil het liefst kiezen voor de veiligheid van zijn gevangenschap. Dat vangnet dat hem altijd beschermt heeft en waarin hij niet de fout kan ingaan. Ik kan me er echt wel iets bij voorstellen.
Zoals ik in mijn vorige post al schreef. Mijn angsten en verlangens zijn vaak dezelfde. Mijn grootste verlangen was vrijheid. Nu ik alle vrijheid van de wereld heb ontstaat er angst. Hoe om te gaan met deze vrijheid.
Dus ik hou het dit jaar toch nog even bij het woord “vrijheid”
Dan vooral. Omgaan met vrijheid. Hoe zorg ik dat het nastreven van mijn geworven vrijheid me niet in een isolement duwt. Hoe geniet je van vrijheid?
Ik heb er zo enorm hard voor moeten werken dat ik het best twee jaar mag gebruiken 
Liefs